---

Name   

M 42

    

 

Alternative name   

NGC 1976/Orion A/Orion Nebula/LBN 974

(Contains)/Part of   

(Theta 1 Orionis)/-

RA   

05h35m15s

Declination   

-05°23'

Constellation   

Orion

Type   

Emisson and Reflection nebula

Magnitude   

4.0

Surface brightness   

13.1

Size   

90'x60'

Position angle   

-

Contrast reserve   

-

Optimum detection magnification   

-

NGC description (Dreyer codes)   

Clark !!!!*; !!!,Theta Orionis and the great nebula M42; Trapezium* 6.7-7.7m;>50 var* invl;M 43 to NE

---

Eenvoudig te vinden. Een heldere nevel rond twee heldere centrale sterretjes, wordt een stuk groter bij perifeer kijken. (het was een paar dagen ervoor volle maan)
Een aanrader voor beginners!

---

Leider waren die Sichtbedingungen sehr schlecht.

---

Objekt in Horizontnähe, zitterfreie Fokussierung mit den neuen Höhenräder möglich. Trapez (vier Komponenten) schön aufgelöst.

---

Spectaculair als altijd. Allerhande details zichtbaar. Op lage vergroting(38x) iets van blauw kleur zichtbaar.

---

Orion nevel. Heel mooie nevel, prachtig. 4 sterren in kern te onderscheiden.

---

Detail-opname van centrum Orionnevel, doorheen geelfilter!
Trapezium duidelijk ingebed in een donkere inkeping, verschillende heldere zones en donkere structuren te onderscheiden in mooie centrale gascomplex. Twee duidelijke gasfilamenten vertrekken naar oost & west. Enkele heldere (voorgrond?)sterren lijken in nevel gehuld en geven object veel diepte! Zie schets.

(c) Bij overnemen van schets, gelieve bronvermelding te plaatsen - (c) Please add observer source reference with sketch

---

Verpletterend mooi. Vergelijkbaar met een 8in de Nederlandse polder. Uitlopers, donkere delen, fascinerend.

---

Prachtig mooi nevel-complex - duidelijk 2 armen in boogvorm vanuit heldere centrum. Vlakbije M 43 ook knap zichtbaar!
Zie schets.

(c) Bij overnemen van schets, gelieve bronvermelding te plaatsen - (c) Please add observer source reference with sketch

---

 M 42 erscheit großflächig im Display. Im Nebel selber sind 3 der 4 Trapezsterne deutlich zu erkennen, der 4. ist zu erahnen. Orion wieder bei Einsatz des 32mm und dann Wechsel auf Hyp5 leicht zu finden. Charakteristische Nebelform ist klar zu erkennen.

---

Gedetaileerde schets van Messier 42 - masterpiece!

(c) Bij overnemen van schets, gelieve bronvermelding te plaatsen - (c) Please add observer source reference with sketch

---

Enorm uitgebreide nevelstructuur met meerdere heldere vlekken die “achter” de donkere band tussen M 42 en M 43 vandaan komen. De nevel die M 42 vormt is niet alleen uitgebreider maar toont ook extra uitlopers, en alle andere uitlopers lopen simpelweg verder door. Vanuit de donkere band tussen M 42 en M 43 loopt een iets minder donkere band (“cone”) naar het trapezium toe. De nevel zelf toont veel structuur in de vorm van vlekkerigheid en strepen, ook ver uit de “kern”. Als er een nevel is waar ik het gevoel krijg dat ik een groene kleur zie, dan is het M 42.

---

M42 is en blijft een spectakel om te zien. Of dat nou met een verrekijker is of met een telescoop. Door de verrekijker was zelfs het trapezium goed en duidelijk zichtbaar! Ook de nevel om het groepje sterren was goed te zien met de kijker, maar ook al met het blote oog.

---

-3°C, snow covered ground reflecting light, no moonlight, sky not perfectly transparent.

 M 42 showns overwhelming details compared to FS-78 observations. Bright and large im 31mm eyepiece. I got the impression to see part of an arc opposite (south) of the M 42 main HII region. 5 Trapezium components observed -component number six not detected. With 7mm eyepiece many details / structures visible in the HII region. Perfectly sharp view up to 3.5mm eyepiece with still excellent contrast.

---

Poor transparency and snow covered ground, reflecting a lot of light. Only some details inside M 42 were detectable. Trapezium componets A-D observed.

The use of an UHC filter significantly boost contrast in this light polluted location. With 7mm and higher magnification eyepieces, UHC eats-up Trapezium component D due to small refractor aperture. With a 31mm eyepiece, the OIII filter may be used, resulting in an even higher contrast, but very dim view.

---

Nebel direkt erkennbar alle 4 Trapezsterne gesehen

---

Trapezium E en F waren duidelijk zichtbaar ! De structuur van de nevel was mooit te zien met een OIII filter: een diep inkeping bij de trapezium en een lange donkere gang aan de andere kant. In de nevel zijn 3 klein sterren te zien op een lijn, parallel met deze donkere gang. De heele nevel is als een weevsel, ontelbaar kleine details, kompleet beeldvullend met deze oculair.

---

---

---

---

---

---

Voor het eerst de omgekeerde U-structuur gezien.

---

Veel - veel beter dan verwacht! De 'armen' lopen ver uit - meer dan 50% beeldvullend. Trapezium zichtbaar - 4 sterren. Structuren duidelijk zichtbaar. Super!

Heel helder, maar last van strooilicht.

---

Das Trapez erscheint klar aufgelöst. Sehr schön die Sternengruppe um den Running Man nördlich des Nebels. Die Gürtelsterne des Orion füllen das Gesichtsfeld des ebenfalls getesteten 20*80 gerade aus. Im 15*70 ist noch Luft.

---

---

Hij stond nog in de schemering, maar was verbazingwekkend goed te zien. De lucht was dan ook hartstikke helder en transparant, en de harde wind zorgde er ook wel voor dat het zo bleef. In ieder geval was heel duidelijk de scheidslijn te zien tussen de nevel en de zwarte achtergrond. Een mooie vleugelvorm was zichtbaar. Ook het trapezium liet zich haarscherp zien.

---

Een heel object met toch wel wat sterren er rond. Het is heel helder en in M 43 zit een mooi sterretje. M 42 heeft een beetje een rare vorm en er zijn vleugeltjes aan.

---

M42 and M 43 have been seen many times, but I never made a sketch of them, so here it is. It is made with the 31mm. The central part of the nebula is best with direct vision or UHC filter. M 43 is weak in relation to M 43. The dimmer parts of the nebula come out better in the OIII or HII filter. It is interesting to see how the different filters each have other effects on the different parts of the nebula. HII for example, has certainly a positive effect on M 43 in relation to M 42, and makes it come out better. Due to my "drawing skills", the sketch is only a poor copy of what can be seen in reality.

---

(V=51x) The 4 stars of the Trapezium are nicely resolved. (V=110x) The 5th member of the Trapezium between the stars A and B is clearly seen. (V=235x) A few times during the observation the atmosphere was steady enough to split component F from the glare of the bright star C. Together with the Orion Nebula as background and M 43 on the NE of the fov, a magnificent sight. M 42 displays a bright center around the Trapezium and two curving arms run from that Trapezium to the SE and the NW to curve in a wide arc to the SW enclosing a fainter area in between them. The NE edge of M 42 and the dark indentation nearly to the Trapzium (Fishmouth) is very sharply defined. The SW side of M 42 is by contrast very diffuse. M 43 is a fan-shaped haze with diffuse edges around a lone star at the NE-side of the fishmouth. See impression.

---

heldere kelk, armen zichtbaar.
trapezium goed zichtbaar. binnen de kelk een beetje detail zichtbaar

---

M42 is met UHC (NPB) geweldig mooi deze (transparante) nacht. Het trapezium is (bij 50x) opgelost in 4 sterren en de heldere kern van de nevel rondom het trapezium laat veel detail zien. De nevelslierten zijn tot ver buiten het (1graden) beeldveld te volgen. M 43 zichtbaar bij direct kijken.

---

Op 20x vergroting lost het trapezium niet op. Het lijkt nu 1 ster. In het oculair staat er rechtsboven een 3-tal sterretjes op een rijtje. Op 30x vergroting begint het trapezium een hint te tonen van meerdere sterren. Met de NPB filter is het nevelige deel rondom het trapezium duidelijk het helderste en heeft ook de vorm van een trapezium met een hap eruit. Bijna een pacmannetje. De mond van de pacman wordt gevormd door een donkere nevel. De zwakkere neveldelen van M 42 zijn ook zichtbaar. Vanaf het helderste deel zowel naar het zuiden als naar noorden als een halve cirkel. Op 60x vergroting wordt het trapezium gesplitst in 4 sterren. De stofwolk is duidelijk dik en loopt parallel met de 3 sterren op een rij. In het verlengde van de 3 sterren staat een kleinere donkere band haaks op de richting van de grote stofband. Deze kleinere band is duidelijk subtieler maar ook nog redelijk goed zichtbaar. M 43 wordt alleen perifeer gehint. Op 130x is het trapezium makkelijk gesplitst, nu zonder NPB is de nevel meer egaal van helderheid.

---

Een heel makkelijk te localiseren nevel. Bij een vergroting van 79x was een vrij grote vlek zichtbaar.
In de heldere kern van de nevel waren een viertal heel heldere sterren opvallend zichtbaar.
De nevel had een vrijwel groenige schijn
Bij nader bestuderen van de nevel oogde deze direct een stuk groter en werden 2 nevelslierten zichtbaar aan de boven- en onderkant

---

Omstandigheden niet ideaal (sneeuwbedekking), maar toch spectaculair. Poging gedaan om G te vinden - mislukt, ondanks afgaan van alle vergrotingen. XW14 beste compromis tussen vergroting en beeldonrust.

---

Eigenlijk staat M 42 al te laag nu. Hij komt ook net boven het dak uit in het zuidwesten.
Toch maar het UHC filter op het 25 mm oculair geschroeft.
Tegevaller. De fameuze nevel is niet zo heel mooi te zien als een paar maand geleden.
Minder detail, een beetje groenig door het filter. Ook nog even gekeken zonder filter. Maar nog steeds niet optimaal. Wel iets helderder lijkt het.

---

-4C

---

Helaas door opkomende bewolking niet goed kunnen bekijken. Donkere stofband nabij trapezium duidelijk zichtbaar. In het verlengde van de lijn trapezium - stofband ligt ook nog een duidelijke donkere structuur in de nevel. Deze is echter een stuk genuanceerder.

---

De Orionnevel is zichtbaar als een heldere zwakke vlek. Het is duidelijk zichtbaar dat de nevel niet rond is.

---

---

Ster E en “F” van het trapezium lieten zich na enkele minuten turen zien. “E” piepte er op een afstand van ongeveer viervijfde tussen “B” en “A” vlakbij “A” uit. Niet veel later liet “F” zich zien in het verlengde van “C”. Brede uitlopers strekken zich als vleugels uit rondom de heldere kern. Topobject!

---

Rond, grijs, klein nevelachtig object. Eenvoudig te vinden.

---

De orionnevel. Voor het eerst dit jaar met de 8. Met de verrekijker had ik hem al een paar keer gespot. Maar nu op deze heerlijk transparante avond kan ik er even goed de tijd voor nemen. Geweldig! Wat een prachtige nevel is dit toch ook. Ik was het bijna alweer vergeten hoeveel detail je kunt waarnemen in dit object. Op 48x past hij net niet helemaal in het beeldveld. Het is nu ook voor het eerst dat ik overeenkomsten zie tussen de nevel die je vaak op foto's ziet, en visueel. Twee heel duidelijke uitlopers en een helderder gedeelte. Schitterend.

---

De Orion nevel is niet te missen, maar door de maan die inmiddels al op is zijn alleen de echt heldere delen zichtbaar.

---

Gewoonweg schitterend! Het trapezium straalt fel in het midden. De kom van het helderste deel is duidelijk zichtbaar. Binnen de kom is een groot deel van zwakkere nevel zichtbaar met allerhande vaag zichtbare structuren. M 43 ernaast toont ook structuur, met donkerdere slierten door de nevel.

---

De gewelfde vorm van de Orionnevel is goed zichtbaar. 4 Trapeziumsterren zijn zichtbaar in de 8mm Hyperion op 112x.

---

Mooie grote nevel zichtbaar in de 8mm Hyperion op 125x. De gewelfde vorm is goed zichtbaar en strekt zich na langer kijker steeds verder uit. De 4 helderste trapezium sterren zijn mooi scherp zichtbaar.

---

Vrij goed zichtbaar in mijn kleine kijker... ben benieuwd wat dit zal geven in een Newton 300mm/f5

---

Orionnevel is zichtbaar als een vrij grote heldere langgerekte nevel zonder details.

---

E&F in Trapezium seen at high power

---

Beautiful red color seen in eastern wing, contrasting with blue nebula

---

Zeer mooi bijna beeldvullend met duidelijke lichte en donkere uitlopers hier raak je niet snel op uit gekeken M 43 lijkt er aan vast te zitten

---

De eerste keer M 42/M43 door mijn 8. M 42, boven verwachting, wat een heldere nevel. Mooie uitlopers aan beide kanten.
 M 43 zit er net los boven, duidelijk zichtbaar.

---

Pogingen om kleur te zien mislukten alweer. Collega-waarnemers lukt dit wel, maar mij niet.

 M 42 is prachtig: structuur is heel goed zichtbaar - zeer ver uitgestrekt. Het kan (bijna) niet mooier!

---

Wat een spektakel - net een Hollandse wolkenlucht! Maar nog steeds geen kleur zichtbaar.

Trapezium E was ook te zien - maar niet meer, ivm geringe hoogte.

---

Ein Abklatsch seiner selbst, so tief in den Schwaden über dem Wald. Trotzdem war es nett, die Beobachtung mit einem typischen Winterobjekt abzuschließen.

---

Im 35er mit OIII hat man einen sehr schönen Überblick. Das 16er zeigt ein fein definiertes Trapez mit dem fünften Stern E (Burnham Bd. 2, S. 1327), es könnte sein, dass auch F da war, aber darauf habe ich leider nicht geachtet. Toll gemottled im 5er in der Gegend um das Fischmaul herum.

---

---

---

---

6 Sterne im Trapez, reiche Strukturen, Pons Schroeteri

---

Deze kwam langzaam uit de oosterlijke lichtvervuiling omhoog en kwam in de loop van de avond er al goed bovenuit. Een grote nevel met vele uitwaaiers en enkele details met in het midden het bekende trapezium.

---

Het was nog te vroeg - M 42 stond nog in de blubber boven de zuid-oostelijke horizon.

Nevelstructuren zuin duidelijk zichtbaar, maar beperkt qua omvang. Trapezium A - D zijn zichtbaar, E en F echter niet.

---

Heldere nevel. Door een verrekijker komt het object zelf niet echt tot z'n recht, al is het wel fantastisch als je het nog nooit door grotere instrumenten hebt gezien. Het ziet er geweldig uit als ook de drie gordelsterren in beeld staan. Ook omdat de open sterrenhopen in de buurt van M 42 duidelijk naar voren komen.

---

(74-104x): !!!!!!!!!! Dit had ik echt niet verwacht... De hele nevel is belachelijk helder, knalgroen en wordt gewoon in je netvlies gebrand! De armen zijn duidelijk zichtbaar en het geheel is met geen foto te beschrijven. Het trapezium lijkt in een donker bolletje te zitten waar de nevel omheen kolkt. Vooral direct ten Zuid-Oosten van het trapezium is heel veel structuur (nevelflarden) te zien met een extreem duidelijk donkere zone net iets verderop, waarin ook heel veel structuur te zien is. De buitendelen van de armen houden als het ware een grote bol van iets ijlere nevel vast. De arm richting Zuid-West is het duidelijkst en vormt een afgebakende lus. Bij de gebruikte vergrotingen was ster E van het trapezium nog net te zien, tussen de twee sterren die het dichtst bij elkaar staan. Met het 17mm Hyperion oculair krijg je het gevoel dat je door de nevel zweeft.
Bij 198x is duidelijk te zien dat de trapeziumsterren in de nevel verpakt zitten. Met deze vergroting is de vissenbek zeer gedetailleerd te zien, evenals ster E.

Met UHC: De nevel lijkt wel te veranderen. Hoewel de flarden iets minder duidelijk zijn, komen er wel veel andere (extra) details naar voren. Wat vooral mooi is, zijn de nevelgebieden die door de armen worden ingesloten: Er poppen steeds enorme nevelgebieden naar voren op verschillende plaatsen. De vissenbek strekt zich nu verder uit naar het noord-westen, zodat er een donker en gestructureerd silhouet ontstaat. De armen zijn nu nog duidelijker zichtbaar. Erg mooi!

---

Zichtbaar als een heldere grote nevel. Vorm is goed herkenbaar.

---

Indrukwekkend! Wolkenstructuren lijken het net - elk plekje ziet weer anders en mooier uit dan ik gewend ben. Geen kleur - mijn zoontje van 9 zegt dat de Orionnevel groen is in de CGE, maar ik zie dat niet.

A - D van het Trapezium zijn uiteraard zichtbaar, en E en F ook.

Ondanks dat dit een heel modaal object is, is het toch zeer indrukwekkend!

---

Met het blote oog met wat moeite zichtbaar, maar met de verrekijker laat zich duidelijk een nevel zien. Veel structuur is er echter niet in te ontdekken.

---

Nevel stond midden in de lichtkoepel van Heerlen en was daardoor relatief slecht te zien. Contouren waren goed zichtbaar evenals lichte hints van structuur. De nevel kleurde licht blauw.

---

object gefotografeerd met de Sony Alpha 100. opnames van 30 seconden

---

M 42 is te zien als een vlekje tussen 2 zwakke sterretjes

---

Maan EK. Met vergroting van 150x en met filter Baader OIII krijg je meer contrast en betere afbakening. De trapezium is nog net te onderscheiden.

---

n de kijker zie ik een mooie nevel, kleiner, minder uitgestrekt dan op de foto's die ik gemaakt heb maar onmiskenbaar te herkennen.
De trapeziumsterren zijn met 50x heel mooi te scheiden.

---

Testen van nieuw occulair. M 42 is met bijna eerste kwartier nog goed te zien. Armen lopen nog wat uit, hoewel niet zo duidelijk als op een heldere maanloze nacht. Op 8mm is E component in Trapezium te zien. Ook M 43 is (met moeite) net te zien.

---

Halve maan. Nevel duidelijk te zien met deze kijker. Blauwe schijn te zien alsmede 4 trapezium sterren centraal in de nevel. In vgl. Dobson is dit toch mooi in beeld. Met blote oog is nevel te zien ondanks halve maan.

---

M42 en M 43 (Orionnevel), 23-01-2007 om 21.00 uur MET.
Telescoop: reflector D = 305 mm en F = 1524 mm. Geen filters toegepast.
Vergroting: 95 maal (oculair William Optics UWAN 16 mm / 82 ° ).
De tekening geeft het totale beeldveld van het oculair (0,86 graden, of 51,7 boogminuten) weer.
Seeing: 6 / 10. Transparantie hemel: 8 / 10. Grensmagnitude blote oog: 6,0.

---

de nevel was goed te zien,het trapezium was duidelijk te zien,toch een mooi object om te bekijken,ook met een 8 cm refractor.

---

M42 zichtbaar als een heldere vlek. Door perifeer te kijken zijn hints van de uitlopers zichtbaar.

---

Zeer goede transparantie voor deze waarneemplek. Trapezium A t/m D goed opgelost. M 43 niet zichtbaar.

---

M42 is mooi zichtbaar als een heldere nevel tussen de 2 groepjes van 2 sterren (vormen een lijn met M 42).

---

Maan EK in het zuidwesten. Er zijn 4 sterren centraal in de wolk zichtbaar. Het is alsof de sterren de wolk wegduwen. De wolk kan omschreven worden als een nevel of sluier, welke een blauwe gloed heeft. Hoe langer ik blijf observeren hoe langer de sluier zich uitstrekt. Rond de 4 centrale sterren bevindt zich één gloed, aan de oostzijde bevindt zich nog een gloed doch veel minder uitgestrekt.

---

M42 bezocht om foto's van te maken. Door het oculair waren de 4 helderste sterren van het trapezium te zien en natuurlijk de nevel. Met m'n EOS 300D achter de kijker foto's gemaakt met diverse belichtingen (30 sec. tot 150sec.). De volgende dag de beste foto's door Photoshop gehaald en de levels opgetrokken. Ongelooflijk wat er dan nog meer zichtbaar wordt! Ik kijk ernaar uit om mijn kijker eens mee te nemen naar een donker gebied en daar foto's te gaan schieten.

---

Prachtig, als altijd, zelfs in Amersfoort. Spelen met UHC, NBT en OIII filters om verschillende filamenten beter te zien. Trapezium goed te zien, alle vijf sterren met hoge (240x) vergroting.

---

Orionnevel vanuit mijn tuin (stadsrand) en zonder filter. Een vol uur aan getekend. Wat was dat moeilijk! Het dieptezicht dat je krijgt bij een hogere vergroting (x133) staat er niet mee op. Ik zou niet weten hoe ik dat moet schetsen. Bij x300 krijg je soms het idee dat je overdag naar wolken zit te zien!
Bij x133 waren de twee extra sterren van het trapezium redelijk gemakkelijk zichtbaar, maar niet constant in beeld.
Tekening: x80, FOV 22'.

---

trapezium duidelijk zichtbaar op 47x. De beide bogen van de nevel strekken zich ver uit. Scherpe details zijn echter door de zwakke seeing niet zichtbaar.

---

240x vergroot op Trapezium om E en F component te vinden. E gezien F niet.

---

Schitterend object met deze kijker. Mooi volledig zichtbaar met de uitlopers naar elkaar toe krullend, zelfs onder deze matige omstandigheden. Het Trapezium is al bij de laagste vergroting mooi duidelijk te zien als aparte sterren. Ook M 43 is als een driehoekige nevel direct zichtbaar. Met de 20cm was dit hier nooit zo goed te zien terwijl hij eigenlijk nog vrij laag tegen de horizon staat.

---

Aangezien de seeing goed is kan de nevel goed bekeken worden met een PLosl 15mm en zelfs 10mm waarin de 4 sterren in het trapezium goed te zien zijn. De onregelmatigheid van deze felle nevel is prachtig. De nevel is een grijs/witte nevel waarbij de kleuren enkel zichtbaar worden bij fotografie.

---

Door de lichtvervuiling blijft de nevel (30 graden boven ZW horizon) een diffuse vlek. Geen details te zien op deze vergroting (10x)

---

Duidelijke vogelfiguur (hoofd is gekeerd naar M 43) is zichtbaar waarbij de rechtervleugel zich enorm ver uitstrekt door een hoek te maken naar rechts onder en is beduidend langer dan de linkse. Theta Orionis, de trapezium is zeer duidelijk te zien. Relatief grote diepte toont zich door de donkere tot zwarte band tussen M 42 en M 43
Onder de trapezium loopt een zwarte band waardoor het lijkt dat de staart wordt afgesneden. Het object bevat met zekerheid een zeer contrastrijk centrum, dat duidelijk zwakker wordt naar de vleugels toe.
Gezocht naar kleuren of verschillende tinten, maar niet waargenomen.

---

Zeer mooi, vrij helder object dat het best bekeken wordt met een matige vergroting. Desondanks de sterke lichtvervuiling (stad Leuven) blijft het een mooi plaatje.

---

Schitterende nevel. In tegenstelling tot Belgie zijn hier de uitlopers zeer goed te volgen tot ze naar elkaar terugdraaien en is de nevel dubbel zo groot, zelfs zonder filter. Ook de groengrijze kleur valt hier veel beter op. Het centrum rondom het Trapezium vertoont heel veel detail en het kontrast met de donkere laan tussen M 42 en M 43 is zeer groot... Onbeschrijflijk.

---

Inzoomen om trapezium om e component te vinden. Helaas niet gezien.

---

Prachtige waarneming weer van M 42! De heldere en transparante nachten in deze maanloze periode geven eindelijk weer eens de gelegenheid om van M 42 te genieten.
Met de lage vergroting van 40x + UHC is het beeld subliem. Lijkt wel net zo mooi als met de C14. Feitelijk zeker zo mooi, maar natuurlijk wel met minder detail. 40x geeft een prachtig overzicht van de hele nevel met toch voldoende detail om het zeer indrukwekkend te maken!

---

Een bekend object, al vaak beschreven. Toch wederom een melding vanwege de bijzondere omstandigheden.De beide armen waren zeer duidelijk te zien en ook een groot gedeelte van de zuidwestkant. het centrum met Theta was erg gedetailleerd. Ik herkende de proboscis major, proboscis minor, sinus gentilii en sinus magnus. De pons schroeteri lukte me niet.

---

Blijft een fantastische nevel. Kern zeer helder, trapezium goed te zien en onder een donkere hemel is ook goed te zien dat M 42 en M 43 twee aparte nevels zijn. De vleugels/armen lopen verder door dan ik verwacht had.

---

M42 met het blote oog, de bino 8x40 en de LX90 bekeken. In de LX90 is het trapezium prachtig zichtbaar. Duidelijk scherpe nevel grenzen zichtbaar.

---

Mooie nevel 4 heldere sterren met daar rond de mooie vogel met zijn 2 uitwaaierende vleugels
Prachtig

---

Het mooiste object van de avond vond ik echter niet een sterrenhoop, een nevel of een ander wazig vlekje, maar de prachtige wintersterrenhemel in zijn geheel. Orion stond zo ontzettend mooi te zijn in het zuiden, met de Melkweg als een brede baan ten oosten ervan. De Orionnevel was goed te zien als nevelige veeg in het zwaard. Prachtig! Dus als afsluiter van de avond ik nog even een tekening gemaakt van dit uitzicht.

---

Nog een oude bekende die onder deze omstandigheden nog eens bekeken moest worden, als laatste van de avond. Ontzettend mooi! al die donkere en lichte flarden in dat centrumgebied rond het trapezium. Zeer heldere nevelflarden die zicht haarscherp tegen de donkere stofwolken afzetten (vooral het gebogen zwaardgedeelte onderin). Onder deze omstandigheden lijken M 42 en 43 echt zichtbaar gescheiden te worden door een donkere stofwolk. Het bovengebied waaierd verder uit dan ooit eerder gezien te hebben. Maximale vergroting van 333x op het trapezium laat een E-component in het trapezium zien. F niet waargenomen. Bij wijze van grap een 2,5mm TMB geprobeerd bij een vergroting van 812x. Zelfs nu was het trapezium nog geen onscherpe golvende brij!
UHC laat wat meer vlokkerigheid en scherpere aftekening in het centrumgebied zien, maar het geheel wordt er niet veel mooier op door de zwakkere sterren en de groenige kleur. M 42 is het mooist naturel.

---

Orion goed zichtbaar op 48x. Fijnere structuren in de nevel zijn helaas niet zichtbaar door de -gemiddelde- seeing.

---

Duidelijk herkenbare heldere nevel. Ondanks de diffuse rand is de vorm duidelijk te zien: een centraal gedeelte met heel ver uitwaaierende vleugels. In het centrum (waar de vleugels van elkaar gescheiden worden) staan 3 heldere sterren in de vorm van een driehoek. Boven de bovenste vleugels zijn 3 heldere sterren op een rij te zien.

---

Vooral naar het trapezium gekeken. De E en F-ster waren goed te zien en bleven er bij hoge vergroting ook goed uitzien. Enkele keren de G-ster zien opdoemen en verdwijnen. Met echte goede seeing en een donkere hemel moet die goed te doen zijn. Verder heel veel structuur, bij hoge vergroting zie je overal donkere vlekken in de nevel. Ik heb erover gedacht hem te tekenen, maar bij zoveel structuur is dat dagen werk.

---

Nog net voor het opbreken heb ik de VMC nog ff gauw op de Orion nevel gericht. Deze was met het blote oog al zichtbaar in het schitterende sterrenbeeld Orion. Ongelooflijk, door de VMC miste alleen nog de roze/rode kleur, de hele nevel was zonder probleem zichtbaar. Het trapezium was haarscherp gescheiden, keihard bewijs dat Vixen uitstekende optiek maakt!

---

De grote Orionnevel lijkt een vogel met wijd uitgespreide vleugels, waarvan de uiteinden zelf buiten het 30' beeldveld verdwijnen. In het trapezium is net buiten de kortste zijde het 5de sterretje zichtbaar.
Onder de zuidelijke vleugel staat een lijntje van 3 sterren in afnemende helderheid.
Met de UHC filter wordt het hele beeldveld met nevel gevuld

---

M42 is een mooi groot object. Duidelijk het gevleugelte zichtbaar. Heldere kern, daaromheen duidelijk nevel. Bij perifeer kijken is de nevel nog groter.

---

Het mooist op 48 keer. Bekende vorm was er erg duidelijk uit te halen. Op 48x past de nevel eigenlijk al niet meer in het beeldveld.

---

De zwaardvorm is duidelijk zichtbaar. Prachtig object op 31x

---

Prachtige nevel. Licht groene kleur. Met een lage vergroting zijn er al 5 sterren zichtbaar in het trapezium. De armen van de nevel lopen een heel eind uit het beeld. In de nevel is er veel structuur zichtbaar.

---

Zwaardvorm erg goed zichtbaar op 43x. Zeer helder en mooi object om naar te kijken. Je blijft steeds nieuwe details zien.

---

M42, Trapezium, M 43 prachtig te zien in de Lightbridge. Duidelijke structuur te zien. Je ziet echt de donkere plekken in de nevel. Je ziet echt een wolk van gas. Ik denk dat ik hem nog niet zo mooi heb waargenomen als vanavond. Met UHC zijn er nog meer donkere gebieden waarneembaar. Wat een detail! Baader Hyperion 13mm Widefield, 117x + UHC

---

De hemel is redelijk transparant en donker, Orion staat 'bijna op z'n hoogste positie en M 42 is weer spectaculair! Zeer helder en veel details in de nevel, met 100x is het hele beeldveld gevuld met neveldelen van verschillende helderheid. De seeing is helaas erg slecht, een vergroting van 200x geeft zeer lelijke uitgesmeerde sterren, jammer genoeg, want het centrale deel van de nevel is met 200x + UHC zeer fraai en vertoont een enorme hoeveelheid details.

---

Het was al best laat, ik had eigenlijk al teveel quadrupeltjes op, het was best koud, maar het was KRAAKHELDER! Ik was bijna vergeten hoe de sterrenhemel eruit ziet. De Maan stond op het punt om op te komen dus het was nu of nooit! Vooruit dan maar. Snel mijn gooi-en-smijtkijkertje naar buiten gesmeten en vlug een schetsje van M 42 gemaakt. Cliché, ik weet het, maar door dit kijkertje met zijn grote beeldveld een lust voor het oog. Tijdens het schetsen zag ik de gloed van de opkomende maan al boven het dak uit komen, dus ik heb eerst de nevel geschetst en daarna de sterren. Normaal gesproken doe ik dat andersom. Omdat het allemaal een beetje vlugvlug moest zullen de sterren zeker niet allemaal op de juiste plek staan.

Vanochtend de schets nog even nabewerkt in Photoshop. Het resultaat is niet spectaculair, maar ik ben zo blij dat ik eindelijk weer eens heb kunnen waarnemen/schetsen. Ik kan er in ieder weer even een paar dagen tegenaan. Joepie!

---

Fantastisch zeg. Op 70x nagenoeg beeldvullend, een duidelijke uitloper naar boven (door mijn oculair gezien) welke zeker nog een beeldveld vulde (mooi teschnisch omschreven) Vier overduidelijk heldere sterren in de kern. Nogmaals fantastisch.
Ik heb het zelfs op 360x geprobeerd, ik kreeg de sterren net niet in focus, maar de nevel blijft super helder.

---

Prachtige nevel. Door de storende maan niet veel details zichtbaar.

---

Wat een prachtig mooi object. Ik heb het ding al vele malen met de verrekijker bekeken, maar dit is niet te vergelijken. Een gigantische nevel die een zweem van groen lijkt te vertonen strekt zich uit in het beeldveld. In het midden zijn een aantal heldere sterren te zien, waarbij het Trapezium uiteraard niet te missen is. Daaronder zit een donkere vlek. Aan beide zijden van de nevel zijn uitlopers zichtbaar die zich over een gigantisch gebied uitstrekken. In combinatie met de donkere vlek heeft dit wel iets weg van een vogel die zijn vleugels spreidt.

---

Na perifeer kijken worden uitlopers van het zwaard zichtbaar. Trapezium is ook duidelijk zichtbaar.

---

Haasteige spoed. Orion staat nog erg laag aan de horizon. M 42 was welliswaar goed te zien, maar echt heel spectaculair was het niet. Wellicht beter wachten tot hij wat hoger staat.

---

Mooie heldere nevel zichtbaar, incl. 4 sterren van het trapezium. Het mooist op 112x

---

Nevel net zichtbaar in Bino. Het is een erg groot object.

---

Zeer helder centrum. Het mooist op 125x

---